شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

– پیش فرض های رویکرد ذینفعان استراتژیک:

رویکرد نیل به هدف سازمان ها را پدیده هایی عقلائی و هدف گرا فرض می نمود. رویکرد عوامل استراتژیک سازمان ها را خیلی متفاوت تر می پندارد. جائی که صاحبان منافع برای تسلط بر منابع با هم رقابت می کنند، سازمان ها عرصه های سیاسی قلمداد می شوند. در چنین حالتی اثربخشی سازمانی عبارتست از ارزیابی یک سازمان در خصوص اینکه چگونه به گونه موفقیت آمیزی خواسته های این افراد کلیدی را که بقاء سازمان متکی به آنهاست برآورده می کند. به علاوه، استعاره عرصه سیاسی چنین فرض می کند که هر سازمان ذینفع های متعددی دارد که هر کدام از درجات مختلفی از قدرت برخوردار بوده و همچنین هر کدام از آنها برای رسیدن به خواسته های خود کوشش می کنند. هر ذینفعی یک سلسله ارزش های منحصر به فرد خود داشته و احتمال خیلی کمی هست که علائق و ترجیحات آنها با هم سازگار باشند. نهایتاً اینکه رویکرد ذینفع های استراتژیک چنین فرض می کند که مدیران مجموعه اهدافی را دنبال می کنند که این مجموعه اهداف انتخابی، خواسته ای همه ذینفع هایی که منابع مورد نیاز جهت بقاء سازمان راکنترل می کنند، در بر دارد. هیچ کدام از اهدافی که مدیران انتخاب می کنند عاری از ارزش نیستند. خواه این اهداف به گونه دقیق تعیین شده یا به گونه ضمنی به منافع بعضی از ذینفع های نسبت به بعضی دیگر توجه بیشتری معطوف خواهند داشت (رابینز ،1989).

2-2-2-4- رویکرد ارزش های رقابتی

اگر خواهان درک جامعی از اثربخشی سازمانی هستیم، شناسایی همه متغیرهای کلیدی در حیطه اثربخشی و سپس تعیین اینکه چگونه این متغیرها بهم مرتبط می شوند ارزشمند می باشد. رویکرد ارزش های رقابتی یک چنین چارچوب منسجمی به مقصود تحقق این مهم ارائه می دهد. موضوع اصلی مورد تأکید رویکرد ارزش های رقابتی این می باشد که معیارهایی که شما در ارزیابی اثربخشی سازمان برای آنها ارزش قائل بوده و مورد بهره گیری قرار می دهید متکی به این می باشد که شما چه کسی بوده و چه منافعی را مد نظر دارید.

– پیش فرض های رویکرد رقابتی

رویکرد ارزش های رقابتی با این فرض شروع می گردد که برای ارزیابی اثربخشی سازمانی بهترین معیار وجود ندارد. نه هدف واحدی هست که افراد بتوانند روی آن توافق کنند و نه بر اهداف مرجح بر سایر اهداف اجماع کلی هست. مفهوم اثربخشی فی النفسه مفهومی ذهنی می باشد و اهدافی که یک ارزیابی انتخاب می کند متکی به ارزش های شخصی، ترجیحات و منافع فردی می باشد. رویکرد ارزش های رقابتی صرفاً تنوع در علائق و ترجیحات ارزیابی کنندگان را مد نظر قرار نداده بلکه به موضوعاتی فراتر از این تصریح می کند. رویکرد ارزش های رقابتی استدلال می کند که عناصر مشترکی وجود دارند که در فهرستی از معیارهای اثربخشی قرار گرفته و می توانند به شیوه ای با هم ترکیب شده و مجموعه ای از ارزش های رقابتی ایجاد کنند. هر کدام از این مجموعه ارزش ها، مدل اثربخشی منحصر به فردی را تعریف می کند.

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل