2-1-5-3- ضرورت انعطافپذیری سازمانها

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

در شکل سنتی سازمانها دارای ساختار سلسله مراتبی و قدرت متمرکز در رأس هرم، تغییرات عمده ای در حال رخ دادن می باشد. به اعتقاد بسیاری از مدیران عالی، در محیطی که شدت رقابت جهانی و فن آوریهای جدید از ویژگیهای آن به شمار می آید دست برداشتن از کنترل متمرکز باعث افزایش انعطاف پذیری سازمانها خواهد شـد. در ایـن میان، توانمندسازی کارکنان بهترین فلسفۀ عدم تمرکز می باشد (همان منبع،120).

2-1-6- برنامه های توانمندسازی

همان گونه که در شکل (2-1) می بینید، توانمندسازی کارکنان، مستلزم سه پیش نیاز محیط سازمانی، سبک رهبری و ویژگیهای حرفهای می باشد. این پیشنیازها، بستر لازم برای موفقیت برنامه های توانمندسازی را فراهم می آورند. همراه پیش نیازها، دو اهرم دیگر یعنی عدم تمرکز قدرت و پاداش مبتنی بر عملکرد می توانند به عنوان مکمل برنامه ها اقدام کنند. در این راستا، متناسب با هر سطح از برنامه های توانمندسازی، کارکنان از اندازه مشخصی آزادی اقدام برخوردار شده و می توانند با در نظر داشتن نوع عملکردشان (فردی یا گروهی) از پاداشهای لازم برخوردار گردند. در اولین سطح برنامه های توانمندسازی (یعنی غنی سازی شغلی)، کارکنان در چارچوب وظایف شغلیشان آزادی اقدام یافته و با در نظر داشتن نوع عملکردشان که به گونه عمده فردی می باشد از پاداش های لازم برخوردار می گردند. در نظام پیشنهادها، بـه کارکنان اجازه داده می گردد درخصوص معضلات و فرآیندهای کاری اظهارنظر (ارایۀ پیشنهاد) کرده و در صورت کاربردی بودن پیشنهاداتشان پاداش دریافت دارند. به همین ترتیب، با حرکت به رأس هرم بر عمق و دامنۀ قدرتشان در سازمان افزوده شده، با تشکیل تیمهای کاری از اختیار تصمیم گیری و مشارکت در هدف گذاری برخوردار و در ازای موفقیت ت

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل

یمشان، پاداش دریافت می دارند (همان منبع، 125)